Υλικό Τοπίο – Άυλες Μνήμες

Το έργο βασίζεται σε αργή, παλμική κίνηση που θυμίζει τη λειτουργία μιας βιομηχανικής γραμμής παραγωγής. Η εικόνα μεταμορφώνεται σταδιακά: το φως φθείρεται, σκουραίνει και αφήνει ίχνη σαν κάρβουνο, ενώ υφές που θυμίζουν νερό διαλύουν και ξανασχηματίζουν την επιφάνεια. Η αισθητική παραπέμπει σε ψηφιακή φωτοχημική μνήμη, σαν ένα αρχείο που έχει αλλοιωθεί αλλά συνεχίζει να «δουλεύει» - τόπος μνήμης.