Ascension

Τα γλυπτά λειτουργούν ως φανταστικά κατάλοιπα μιας ανενεργής διαδικασίας: απολιθώματα, ανθρακικά κελύφη ή άγνωστα σώματα που θα μπορούσαν να έχουν παραχθεί από τη συνάντηση του νερού με το κάρβουνο. Ο μηχανολογικός εξοπλισμός του χώρου, αν και δεν λειτουργεί πια, αντιμετωπίζεται ως μηχανισμός μνήμης που συνεχίζει να παράγει μορφές, συνειρμούς και υλικά φαντάσματα. Το Ascension προτείνει μια μετάβαση από την ύλη προς το άυλο, αλλά και το αντίστροφο: έναν ατμό που αποκτά σώμα, ένα αέριο που αφήνει ίχνη, μια βιομηχανική μνήμη που αιωρείται στον χώρο.